పవిత్ర నగరం నుండి పవిత్ర భూమికి: పాలిటానాతో ఆచార్య ఉదయవల్లభ మహారాజ్ (శాకాహారి) జంతు-మానవ మాంసం నిషేధం, 2 యొక్క 1 వ భాగం

భారతదేశంలోని గుజరాత్ రాష్ట్రంలోని భావ్‌నగర్ జిల్లాలో ఉన్న పాలిటానా నగరం ఒక పవిత్ర పుణ్యక్షేత్రం, దీనిని తరచుగా “జైన దేవాలయాల పట్టణం” అని పిలుస్తారు. శత్రుంజయ కొండల పాదభాగంలో నెలకొని ఉన్న ఈ ప్రదేశంలో, ప్రఖ్యాత ఆదినాథ్ ఆలయంతో సహా, సున్నితమైన శిల్పాలతో చెక్కబడిన 800కు పైగా జైన దేవాలయాలు ఉన్నాయి. జైన మతంలోని అత్యంత పవిత్రమైన ప్రదేశాలలో ఒకటిగా, పాలిటానా ప్రతి సంవత్సరం వేలాది మంది యాత్రికులను ఆకర్షిస్తుంది, అందువల్ల దాని పవిత్రతను పరిరక్షించడం జైన సమాజానికి అత్యంత ప్రాధాన్యత కలిగిన విషయం.

2014లో, పలిటానాలో జంతు-మానవ వధను, అలాగే జంతు-మానవ మాంసం మరియు గుడ్లతో సహా మాంసాహార పదార్థాల అమ్మకం మరియు వినియోగాన్ని నిషేధించే చట్టం అమల్లోకి వచ్చింది. అదే సంవత్సరం జైన సన్యాసులు చేపట్టిన నిరంతర నిరసనలు, కీలకమైన నిరాహార దీక్ష స్థానిక అధికారులపై గణనీయమైన ఒత్తిడిని తీసుకురావడంతో ఈ చారిత్రాత్మక నిర్ణయం తీసుకోబడింది. ఈ విధంగా పలిటానా ప్రపంచంలోనే మొట్టమొదటి చట్టబద్ధమైన శాకాహార నగరంగా అవతరించింది.

ఈ వివేకవంతమైన మరియు కరుణామయమైన పరిపాలనకు గుర్తింపుగా, సుప్రీం మాస్టర్ చింగ్ హై (శాకాహారి) గారు పలిటానా నగరానికి 'షైనింగ్ వరల్డ్ హీరో', 'షైనింగ్ వరల్డ్ కంపాషన్', 'షైనింగ్ వరల్డ్ లీడర్‌షిప్', మరియు 'షైనింగ్ వరల్డ్ ఫస్ట్ టోటల్ వెజిటేరియన్ సిటీ' అవార్డులను ప్రదానం చేస్తూ, తన అత్యున్నత వందనాలు, శుభాకాంక్షలు మరియు హృదయపూర్వక ప్రశంసలను అందించారు.

జైనమతం యొక్క పరివర్తనాత్మక బోధనలను పంచుకోవడంలో మరియు తన ప్రసిద్ధ “పర్ఫెక్టింగ్ యూత్ సెషన్ (PYS)” వేదిక ద్వారా యువతకు ఆధ్యాత్మికంగా మార్గనిర్దేశం చేయడంలో ప్రసిద్ధి చెందిన జైన సన్యాసి, జైనాచార్య శ్రీ ఉదయ్ వల్లభ్ సూరిజీ (శాకాహారులు) గారిని కలుసుకోవడం మాకు గౌరవంగా ఉంది. స్థానిక విధాన చర్చలలో కూడా ఆయనకు పలుకుబడి ఉంది. ఈరోజు, పవిత్ర నగరాలను పరిరక్షించడానికి సంబంధించిన జైన సూత్రాల గురించి ఆయనతో మాట్లాడతాము.

ప్రపంచవ్యాప్తంగా ఉన్న పవిత్ర స్థలాలలో హానికరమైన పదార్థాలపై చాలా కాలంగా ఆంక్షలు అమలులో ఉన్నాయని ఆచార్య ఉదయవల్లభ మహారాజ్ వివరిస్తున్నారు. ఇటువంటి రక్షణ చర్యలను అవలంబించిన మొదటి లేదా ఏకైక ఆధ్యాత్మిక సంప్రదాయం జైనమతం కాదని ఆయన పేర్కొన్నారు.

అన్నింటికన్నా ముందుగా, ప్రపంచవ్యాప్తంగా సాక్ష్యాలుగా లభ్యమయ్యే కొన్ని విషయాలను మీతో పంచుకోవాలనుకుంటున్నాను. ప్రపంచవ్యాప్తంగా అనేక దేశాలు మరియు మత పరిపాలన సంస్థలు పవిత్ర నగరాల ఆధ్యాత్మిక పవిత్రతను కాపాడటానికి మాంసం, మద్యం, పొగాకు, (మరియు) ధూమపానంపై కఠినమైన నిషేధాలను అమలు చేశాయి. ఈ నిషేధాలు తరచుగా అహింస మరియు జాగరూకత వంటి దైవశాస్త్ర భావనలలో పాతుకుపోయి ఉంటాయి, ముఖ్యంగా ఆలయానికే కాకుండా, దాని చుట్టూ ఉన్న మొత్తం పరిసరాలు కూడా ఆ ఆలయ వాతావరణానికి అనుగుణంగా ఉండాలనే పవిత్రతపై ఇవి ఆధారపడి ఉంటాయి. క్రైస్తవుల కోసం మనం వాటికన్ నుండి ప్రారంభించవచ్చు. జూలై 2002లో, పోప్ జాన్ పాల్ II ఒక చట్టంపై సంతకం చేశారు, దీనితో వాటికన్ తన మూసివేయబడిన అన్ని బహిరంగ ప్రదేశాలు మరియు కార్యాలయాలలో కఠినమైన ధూమపాన నిషేధాన్ని అమలు చేసిన మొదటి ప్రదేశాలలో ఒకటిగా నిలిచింది. తరువాత, సౌదీ (అరేబియా)లో ఏమి జరిగిందో మనం చూడవచ్చు – మక్కా, (మరియు) మదీనా – ముస్లింల కోసం. 2002లో, ప్రపంచ ఆరోగ్య సంస్థ (WHO) మద్దతుతో సౌదీ ఆరోగ్య మంత్రిత్వ శాఖ పొగాకు రహిత మక్కా మరియు మదీనా కార్యక్రమాన్ని ప్రారంభించింది. అయోధ్య రామ మందిరంలోనే కాకుండా హిందూ దేవాలయాలలో కూడా మనం చూడవచ్చు – హరిద్వార్ మరియు రిషికేశ్‌లలో కూడా మాంసం, మద్యంపై పూర్తి మునిసిపల్ నిషేధం విధించారు. సిక్కు మతానికి ప్రతీక అయిన అమృత్‌సర్‌లో, స్వర్ణ దేవాలయం పరిసరాల్లో పొగాకు, మాంసం, మద్యం నిషేధించబడ్డాయి. జైనుల అత్యంత పవిత్ర స్థలమైన, దేవాలయాల నగరంగా మనకు తెలిసిన పలితానాకు అటువంటి చట్టాన్ని తీసుకురావాల్సిన అవసరం ఏర్పడింది, కాబట్టి పలితానా మున్సిపల్ కార్పొరేషన్ ఒక తీర్మానాన్ని ఆమోదించింది.

జైనమతంలో, ఆహారం కోసం అయినా, గర్భస్రావం వంటి వ్యక్తిగత సౌకర్యం కోసం అయినా, లేదా యుద్ధం వంటి జాతీయ ప్రయోజనాల కోసం అయినా, ఏ పరిస్థితులలోనైనా హత్య చేయడం ఖచ్చితంగా నిషేధించబడింది.

ఒకరి ప్రాణం తీయడాన్ని “జీవ అదత్త”గా పరిగణిస్తారు, ఇది ఒక రకమైన దొంగతనంతో సమానం. అంటే, నేను ఒకరి అనుమతి లేకుండా వారి ప్రాణం తీస్తే, అప్పుడు నేను దొంగతనం చేయననే ప్రతిజ్ఞను ఉల్లంఘించినట్లే. ఒక వ్యక్తి స్వార్థపరుడు అయినప్పుడు, వారు తమ గురించి మాత్రమే ఆలోచిస్తారు, ఇతరుల గురించి కాదు. అప్పుడు భూమి, నీరు, అగ్ని, గాలి, లేదా అడవులు వంటి ఇతర అంశాలు కూడా మానవాళిని పట్టించుకోవు. అహింసా మార్గాన్ని అనుసరించకుండా నేను బ్రతకలేను, ఎందుకంటే ఏ ప్రాణినైనా, ఏ జంతువునైనా నాశనం చేయడం నా నాశనానికి మొదటి అడుగు.

అజ్ఞానం కారణంగా, మన పూర్వీకులు మన ఆత్మవినాశనానికి బీజాలు అప్పటికే నాటి ఉండవచ్చని మానవాళి తరచుగా గ్రహించలేకపోతుంది. ఇది ఆత్మపరిశీలన మరియు పశ్చాత్తాపం చెందవలసిన సమయం.