112 sposobów koncentracji Śiwy I , część 5 z 7

A teraz punkt ósmy. Załóżmy, że macie chwilę wolnego czasu, ale za mało, by medytować na (wewnętrzne Niebiańskie) Światło – wtedy możecie „skoncentrować się między brwiami”. Jak już wiecie, wiecie gdzie, centrum mądrości, być może, i niech wasz umysł skupi się na przestrzeni, zanim pojawi się jakakolwiek myśl. Wiecie, gdzie to jest. Zanim zacznie się myślenie, zanim pojawią się pragnienia, skoncentrujcie się na tym. Być może, w terminologii buddyjskiej, nazywamy to „pustką”, „pustą przestrzenią”, albo „miejscem bez umysłu”, coś w tym rodzaju albo „brama bez bramy”. I wtedy, cokolwiek ma pojawić się w waszym umyśle w tym momencie, a może wasza własna forma, niech zostanie wypełniona uniwersalną siłą życiową. Wyobraźcie to sobie, może. „A potem weźcie „prysznic” w tym (wewnętrznym Niebiańskim) Świetle, w tej esencji Wszechświata. Tak jakbyście brali prysznic, ale nie prysznic z wodą, tylko prysznic z uniwersalnego (wewnętrznego Niebiańskiego) Światła, uniwersalnego błogosławieństwa i oświecenia.

Więc w każdych okolicznościach zawsze możemy próbować oświecić się, używając okoliczności, używając zajęte chwile w danym momencie i być w teraźniejszości, w obecnym czasie. To najlepsza sytuacja. Więc we wszystkich codziennych czynnościach zawsze możemy praktykować. Nie trzeba mówić: „Nie mam czasu… Nie mogę skrzyżować nóg” i tym podobne. Możecie to robić, kiedy tylko możecie. A kiedy nie możecie, róbcie to podczas pracy. Zamieńcie swoją pracę w medytację. Skupcie się na sile za wszelkimi zadaniami, za całym tym bieganiem, za wszystkimi zajęciami, a zawsze znajdziecie coś, nad czym możecie medytować. A czasu jest zawsze pod dostatkiem. Bo możemy wykorzystać każdą sytuację do skupienia się. Rozumiecie to teraz? (Tak.)

Teraz numer dziewięć. „Możecie porównać swoje pięć zmysłów do pięciu kolorów ogona pawia, a następnie rozłożyć je wszędzie”, rozkładacie pięciokolorowy ogon pawia po całym wszechświecie. Wypełnijcie je kolorami. Wypełnijcie wszechświat kolorem. Ale te kolory to ma być waszych pięć zmysłów. Być może węch, smak, dotyk, te zmysły... Teraz, ponieważ ogon pawia jest bardzo kolorowy i piękny, pozwólcie, by te kolory i piękno stopiły się w was. A potem, ilekroć poczujecie, że istnieje jakiś limit, rozkładajcie je, aż nie zostanie już żaden limit. „W takim przypadku rozpuszczacie wszystkie granice w swoim umyśle, i dlatego, wszystko dobre, co życzycie innym, spełni się”. I tak przekształcacie swoją moc w nieograniczone zastosowanie. W ten sposób możecie przynosić korzyści niezliczonym istotom i być... swego rodzaju dobroczyńcą dla wszystkich ludzi, którzy was otaczają, z którymi macie kontakt lub za których się modlicie. Dobrze. Gdzie teraz jesteśmy? To już numer dziewiąty, tak? Kiedy mówię spontanicznie, jest mi łatwiej. Ale kiedy muszę skupić się na znaczeniu starożytnej mądrości i nie chcę się pomylić, staje się to bardziej intelektualne i bardzo trudne. Intelektualne; Używaniee intelektualnych rozważań jest bardzo trudne.

Punkt dziesiąty: „Możecie też zamknąć oczy i spróbować dostrzec swoją wewnętrzną istotę we wszelkich szczegółach”. I tak, gdy skupicie się na tej wewnętrznej istocie, „to ujrzycie swoją Prawdziwą Naturę”. Spróbujcie zrozumieć, jeśli potraficie. Jeśli nie możecie zastosować żadnej z metod, zostawcie to.

I numer jedenasty: „Skupcie całą swoją uwagę na nerwach i powinniście wiedzieć, że nerwy są tak delikatne, jak nić lotosu wewnątrz samego lotosu. I dlatego, przemienicie swoją fizyczną istotę”. On miał na myśli to, że jeśli tak trudno jest kontrolować umysł, to spróbujcie skłonić go do skupienia się na czymś tak delikatnym, jak nerwy w naszym ciele. Bo nigdy wcześniej ich nie widzieliście, umysłowi więc bardzo trudno jest wyobrazić sobie wszystkie te nerwy, a to jest dla niego dobre; dobrze mu to służy. I wtedy nie będzie miał czasu by błąkać się i robić cokolwiek innego. Załóżmy, że może... dla wielu ludzi takie skomplikowanie jest odpowiednie. Bo nie wszystkie istoty są takie same; nie wszyscy ludzie są tacy sami. Więc jeśli każdy ma próbować koncentrować się, to On raczej użyje innego rodzaju koncentracji, inną sytuację.

W Himalajach być może nie potrzebujecie tych wszystkich komplikacji. Patrzycie tylko na śnieg, a potem zamarzacie. Zamarzacie w czasie i przestrzeni. A umysł nie może nigdzie uciec, bo po chwili przyzwyczaja się do pustki, bieli i pustki góry. Nie ma tam dla niego nic, co mogłoby go pociągać. Być może po pewnym czasie wszystkie pragnienia i wszystkie utarte schematy zapisane w umyśle wyczerpią się, a umysł opróżni. I wtedy nie wypełnia go z powrotem gazetami, telewizją czy kiepskimi filmami. Wtedy zostaje przynajmniej na pół pusty. Właśnie dlatego wielu Mistrzów woli Himalaje lub pustynię.

Sama też przebywałam na pustyni. Było pięknie, jakiś czas, może dwa tygodnie. Aż pewnego dnia zrobiło się bardzo zimno i prawie się załamałam. Wtedy musiałam uciekać z powrotem do domu, do miasta, nie do miasta, ale w inne miejsce. To jest dom. Bo na pustyni, gdzie zostałam, nie było domu, nie było wody, nie było prądu. Jest woda, ale musimy iść po nią. Bardzo daleko, jakieś dwa kilometry czy coś. Nie leci tak po prostu z kranu. I na tej pustyni nie ma nic, tylko suche krzaki tu i tam oraz myszy(-osoby). I, ach tak, mieliśmy króliki(-osoby). Pustynny zając(-osoba) jest tak mały, nie macie pojęcia. Można by pomyśleć, że to mysz(-osoba)! Tak, dość mały, ale wygląda jak zając(-osoba). Tak jak ja, wyglądam na małą, ale jestem... Jestem człowiekiem. Może na pustyni nie ma za dużo do jedzenia, więc zające(-osoby) stają się coraz mniejsze, mniejsze i mniejsze.

Teraz, zobaczmy, co jeszcze. Numer dwanaście: „Zamknijcie siedem otworów głowy rękami, a wtedy przestrzeń między oczami stanie się wszechogarniająca”. Wiecie już, co to znaczy, prawda? Wszystko to sprowadza się do centrum mądrości. Inny sposób, by to określić. To tak, kiedy ja mówię o wielu rzeczach, ale zawsze wszystko sprowadza się do Metody Quan Yin. Przygotowuję różne wykłady, różne kuszące „dania”, ale ostatecznie na końcu daję im tylko jedno – Metodę Quan Yin i (wewnętrzne Niebiańskie) Światło.

A teraz numer trzynasty. To jest dla ludzi, którzy chyba nie potrafią dobrze się skoncentrować, więc używają różnego typu pomocniczych narzędzi. Tak jak czasami ludzie piszą do mnie i mówią, że bardzo trudno jest im się skoncentrować na (wewnętrznym Niebiańskim) Świetle. Więc mówię: „Cóż, podrapcie trochę swoje Oko mądrości albo dotknijcie go paznokciem lub igiełką, jeśli to zniesiecie, ale żeby nie leciała wam krew. Niech tu nie krwawi, tylko dotknijcie, abyście o nim pamiętali”. To jedna z metod. Albo czasami ktoś... Shiwa tego tutaj nie mówi, ale znam o wiele więcej metod niż ta. Na przykład, kiedy chodzę po sali medytacyjnej i widzę, jak niektórzy ludzie siedzą tam w głębokim „samadhi”, a ich głowa obraca się tu i tam przez cały czas, wtedy klepnę ich w czakrę korony, a oni znów się koncentrują. Ale tej metody Shiwa tutaj nie opisał. Powiem Mu, powiem Mu, że musi się bardziej unowocześnić. Bo w dawnych czasach ludzie pewnie nie spali tak dużo jak teraz. A teraz ludzie mają klimatyzację i ogrzewanie, więc jest im bardzo wygodnie. Ludzie mają tendencję do zbytniego wygodnictwa, więc musimy używać o wiele więcej metod.

Więc w punkcie trzynastym On mówi: „Jeśli nie możecie się skupić w czasie medytacji „to możecie delikatnie dotknąć gałek ocznych, tak lekko, jak piórko i wtedy być może ujrzycie (wewnętrzne Niebiańskie) Światło”. Tak, tak myślę. Myślę, że raczej powinniście przetrzeć oczy, bo ciągle śpicie. Jeśli dotkniecie je jak piórko, myślę, że nawet się nie ruszycie. Pocierajcie je w rękawiczkach i tak dalej. On powiedział to dla ludzi z dawnych czasów. Jednakże, możecie spróbować, jeśli nie możecie się skoncentrować. Wysiłek, jaki wkładacie w dotknięcie gałek ocznych palcami, „tak delikatnie jak piórko”, musi być koncentracją. To tylko sztuczka, aby ponownie skupić umysł. Więc to całkiem niezłe, co? (Tak.)

Więc jak już jesteście całkiem do góry nogami, myśląc tam i z powrotem od Niemczech do Ameryki, potem znowu do łazienki, a potem znowu do jadalni i następnie jeśli w ogóle możecie się na tyle skoncentrować, by położyć dłoń „lekko jak piórko”, taką szorstką dłoń jak wasza, żeby ją tam położyć, to przynajmniej wracacie z powrotem do medytacji. Myślę więc, że Mistrz był bardzo sprytny; Śhiwa był bardzo sprytny. Zniszczył w nas wszelkiego rodzaju złe nawyki i negatywność, używając wszelkiego typu metod.

Photo Caption: „Stój na straży swojego bezpieczeństwa”

Pobierz zdjęcie