برای بیشتر آنان، زندگی کوتاه است، و آنان به اینجا می‌آیند تا به ما بیاموزند نگهبانان بهتری برای همهٔ زندگی بر روی زمین باشیم.

و اکنون یک حرف دل به زبان "مالایی"، با زیرنویس‌ِ چند زبانه، از "فرحان" در مالزی داریم:

دوست پروانه‌ای من پیش‌تر پروانه‌ای زرد‌ـ‌قهوه‌ای بود که همیشه در باغ من، اطراف گلها پرواز می‌کرد. استاد همیشه می‌فرمایند که ما می‌توانیم با اشخاص- حیوان/حشرات، ارتباط برقرار کنیم، پس من سعی کردم با این پروانهٔ خاص چنین کنم. روی برگی نشسته بود و بال‌هایش را بسته بود. واقعاً نمی‌دانم آیا همان پروانه‌ای بود که قبلاً دیده بودم یا نه. پس در دلم با او صحبت کردم: "آیا تو همان پروانه‌ای هستی که قبلاً دور و بر می‌دیدم؟ اگر هستی، می‌توانی بال‌هایت را باز کنی تا رنگ زردگونت تأیید شود؟" این را چند بار تکرار کردم، اما هیچ اتفاقی نیفتاد. سپس، پس از حدود ۱۰ ثانیه، ناگهان شروع کرد چند بار بال‌هایش را باز و بسته کرد و گذاشت رنگ زردگونش را برای تأیید ببینم.

در روزهای بعد، هر وقت در باغ بودم یا به‌ سوی دروازه‌ها می‌رفتم، او ظاهر می‌شد. حتی یک بار بوسه ای به مچ دستم زد. حتی یک بار یوسه ای به مچ دستم زد. چیز دیگری را امتحان کردم. نزدیک پاهایش رفتم، به آنها دست زدم، و از او خواستم روی انگشتم بنشیند. خجالت کشید و چند بار چند فوت آن‌طرف‌تر پرواز کرد. هر بار که به جای تازه‌ای پرواز می‌کرد، به او نزدیک می‌شدم و به پاهایش دست میزدم. به او گفتم: "فقط چند ثانیه کافی است. روی انگشتم بیا." هیجان‌زده شد و دور خودش می‌چرخید. بعد، ناگهان، روی انگشتم آمد. برای ۱۰ ثانیهٔ کامل همان‌جا ماند. من خیلی شگفت‌زده شدم.

با او صحبت کردم و گفتم: "اگر هر زمانی در خطر بودی، لطفاً از استاد کمک بخواه"، و تصویری از استاد به او دادم، در حالی که با خود می‌اندیشیدم آیا در خطر چنین خواهد کرد یا نه. هر روز روی انگشتم می‌آمد.

امید داشتم عکسی بگیرم، بنابراین در یکی از همان موقعیت‌ها، در حالی که پروانه روی یک دستم بود، توانستم تلفن هوشمند اندرویدی‌ام را بردارم، برنامهٔ دوربین را "روشن" کنم و از فاصلهٔ نزدیک دو عکس بگیرم. به او گفتم: "بی‌حرکت بمان. می‌خواهم عکسی بگیرم تا برای سوپریم مستر تلویزیون بفرستم." او برای ۱۰ ثانیهٔ کامل همان‌جا ایستاد، با وجود همهٔ تکان‌های ناگهانی برای گرفتن عکس با یک دست. عکس‌های دوست پروانه‌ای‌ام را همراه با این پیام ارسال می‌کنم. امیدوارم این ثابت کند که ما حتی با حشرات هم می‌توانیم ارتباط برقرار کنیم. از شما استاد، و نیز از تیم سوپریم مستر تلویزیون برای تلاش‌های خستگی‌ناپذیرتان سپاسگزارم. "فرحان" از مالزی

"فرحان" نکته‌سنج، از آگاه شدن دربارهٔ ارتباط‌هایتان با دوست پروانه‌ای‌تان خوشحالیم. سپاسگزاریم که تجربه‌هایتان را بازگو کردید و به ما نشان دادید چگونه همهٔ ما می‌توانیم از حضور جمع باشکوه حشرات در خانه‌ها و باغ‌هایمان لذت ببریم. باشد که آرامش سعادت‌بخش بهشت برای همیشه با شما و مالزی سرسبز باشد، تیم سوپریم مستر تلویزیون

ضمناً استاد گرانقدر ما پیامی آرامش‌بخش فقط برای شما دارند: «فرحان رئوف، سپاسگزارم که دوستِ مهربان دنیای حشرات هستی، که شاید آسیب‌پذیرترین باشند. برای بیشتر آنان، زندگی کوتاه است، و آنان به اینجا می‌آیند تا به ما بیاموزند نگهبانان بهتری برای همهٔ زندگی بر روی زمین باشیم. با آرام نشستن و مشاهدهٔ حشرات، می‌توانیم بسیار بیاموزیم. همه می‌توانند امتحان کنند و ببینند. باشد که شما و مردم شادمان مالزی همچنان در نور الهی از نظر معنوی تعالی یابید. دفعه بعدی، لطفا از طرف من بگویید "سلام، دوستت دارم." همیشه دوستتان دارم.»